جاده...

هوایی که از خویش تا خویش روح مرا می رهاند

گرفتار ظهرم...

نسیم سحرگاه ییلاق ها

ازآنسوی این راه پر پیچ و خم

دلم را به خود می کشاند...

فقط از تو می خواستم زیر باران

قدم می زدیم

پر از لحظه هایی معطر...

                    و... بی چتر!  

اهواز ۱۵/۳/۸۷

WWW.NIMA-YOOSHIJ.BLOGFA.COM