مارینیسم سبکی است در ادبیات منسوب به مارینو که از ویژگیهایش صنایع لفظی فراوان و پر زرق و برق گزاف گویی و لفاظی است . شعر جووانی باتیستا مارینو که مشهورترین نماینده مارینیسم به شمار میرود بی روح پر آب و تاب و سرشار از صنایع بدیعی است . تصنع و دراز گوییهای وی معیار هنر سده هفده شده است و بر شماری از شاعران مابعدالطبیعه به ویژه کراشاو و هربرت تاثیر گذاشته است . مارینو شعر را ابزاری برای نیل به شکوه و افتخار شخصی میداند. هدف خاص شعر به تعریف او متعجب ساختن و شگفت زده کردن خواننده است . مارینو در این راه از همه ابزار ها سود میجوید : استعارههای عجیب تشبیهات دور از ذهن  اغراق ها تضادها  مترادفات و حتی جناس . بهترین نمونه شعر این سبک شعر عجیب ادونه (۱۶۲۳) است که مارینو حدود بیست سال صرف سرودن آن کرده است . این شعر بلند که بیست بند دارد از استعاره های فراوان  گزاف گویی و تشبیهات ابتکاری سرشار است .