فصلنامه شعر جنوب-حوزه هنری خوزستان منتشر شد.
سال اول-دوره جدید
شماره اول-مربوط به بهار۸۷
با آثاری از :
هرمز علیپور-عبدالرضا قناد دزفولی-دکترمحمدرضا سنگری-قاسم آهنین جان-فرامرز سه دهی-محمود نائل و ...
شعری از فردین کوراوند:
حضور مبهم اهواز گیج در باران
خدای گمشده در های و هوی رهگذران
دو پای سرب بجا مانده در مهی سنگین
دو دست سرد در اعماق جیب ها پنهان
صدای سرفه گنجشک های روشن عصر
درون خستگی ذهن پیچکی لرزان
ترانه خوان قدیمی کناررود عتیق
سپرده بود صدا را به روح رود روان
کجاست روح بزرگی که گفته بودی؟ کو؟
چه وقت می رسد از ره حقیقت عریان؟
چقدر تاول تازه به زخم کهنه دین؟
چقدر نشتر نو بر عفونت ایمان؟
مسافران خیالی...قطاری از مه و ابر...
و اسب و قصه مردی که بی گمان...انسان!
عصاره گل و شیطان! شکوه محض خدا!
حلول روح پدر در گناه بی پایان
حقیقت ابدی در حواشی حاشا
نقوش نحس یقین در کتیبه کتمان
حضور مبهم اهواز و گرگ و میش سحر
ترانه خوان صدا مرده مرده در باران
WWW.NIMA-YOOSHIJ.BLOGFA.COM
ققنوس یکساله شد...
ققنوس مرغ خوشخوان آوازه جهان
آواره مانده از وزش باد های سرد
بر شاخ خیزران
بنشسته است فرد.
بر گرد او به هر سر شاخی پرندگان.
او ناله های گمشده ترکیب می کند
از رشته های پاره صدها صدای دور
در ابرهای مثل خطی تیره روی کوه
دیوار یک بنای خیالی
می سازد.
از آن زمان که زردی خورشید روی موج
کمرنگ مانده است و به ساحل گرفته اوج
بانگ شغال و مرد دهاتی
کرده ست روشن آتش پنهان خانه را
قرمز به چشم شعله خردی
خط می کشد به زیر دوچشم درشت شب
وندر نقاط دور
خلقند در عبور
او آن نوای نادره پنهان چنانکه هست
از آن مکان که جای گزیده ست می پرد
در بین چیزها که گره خورده می شود
با روشنی و تیرگی این شب دراز
می گذرد.
یک شعله را پیش
می نگرد.
جایی که نه گیاه در آنجاست نه دمی
ترکیده آفتاب سمج روی سنگهاش
نه این زمین و زندگی اش چیز دلکش است
حس می کند که آرزوی دگر مرغها چو او
تیره ست همچو دود. اگر چند امیدشان
چون خرمنی ز آتش
در چشم می نماید و صبح سفیدشان
حس می کند که زندگی او چنان
مرغان دیگر ار بسر آید
در خواب و خورد او
رنجی بود کز آن نتوانند برد نام
آن مرغ نغزخوان
بر آن مکان زآتش تجلیل یافته
اکنون به یک جهنم تبدیل یافته
بسته ست دمبدم نظر و می دهد تکان
چشمان تیز بین
وز روی تپه ها
ناگاه چون به جای پر و بال می زند
بانگی برآرد از ته دل سوزناک و تلخ
که معنیش نداند هر مرغ رهگذر
آنگه ز رنجهای درونیش مست
خود را به روی هیبت آتش می افکند
باد شدید می دمد و سوخته ست مرغ؟
خاکستر تنش را اندوخته ست مرغ!
پس جوجه هاش از دل خاکسترش به در.
نیما یوشیج
بهمن ۱۳۱۶
ققنوس... مرغ خوشخوان...آوازه جهان
گويي ادبيات ما ققنوسي بود كه در قرن چهارم زاده شد و بعد از گذشت هزار سال و در اوايل قرن حاضر كه عمر خود را رو به پايان مي ديد ، هيزمي فراهم كرد ، بالهايش را بر هم زد و آتش گرفت تا طرحي نو در اندازد و دوباره جوان شود و باز ققنوسي ديگر متولد شود و بدون ترديد بايد گفت ققنوسي كه بعد از هزار سال در ادبيات ما متولد شد نيما يوشيج بود. او ضرورت اين دگرگوني را احساس كرد و يك تنه همه مصائب را تحمل كرد. نيما نخستين كسي بود كه پايان عصر يخبندان و شروع يك دوره ذوب و سيلان جديد را احساس كرد.
ازكتاب سياه و سپيدص 14
نوشته داوود هزاره
WWW.NIMA-YOOSHIJ.BLOGFA.COM
|
| ||||||||
|
|
| |||||||
فرارسیدن سال ۱۳۸۷بر همه ایرانیان مبارک
وبلاگ ققنوس
سال و سالهایی خوب را برای همه ایرانیان آرزو دارد
WWW.NIMA-YOOSHIJ.BLOGFA.COM
ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش از بس که کرم دارد و آقاست حسین
وبلاگ ققنوس شهادت مظلومانه امام حسین علیه السلام را به همه دوستداران آن حضرت در سراسر جهان تسلیت عرض می نماید.
عکس ها:
اهواز-محرم ۱۳۸۶ هجری شمسی
WWW.NIMA-YOOSHIJ.BLOGFA.COM
ناگهان چقدر زود دیر می شود۰۰۰
رفت و لحظه هامان را کاغذی کرد
که او هم به حق
بزرگ بود و از اهالی امروز بود
و لحن آب و زمین را
چه خوب می فهمید...
لحظه های کاغذی
خسته ام از آرزوها آرزوهای شعاری
شوق پرواز مجازی بال های استعاری
لحظه های کاغذی را روز و شب تکرار کردن
خاطرات بایگانی زندگی های اداری
آفتاب زرد و غمگین پله های رو به پائین
سقف های سرد و سنگین آسمان های اجاری
با نگاهی سرشکسته چشم هایی پینه بسته
خسته از درهای بسته خسته از چشم انتظاری
صندلی های خمیده میزهای صف کشیده
خنده های لب پریده گریه های اختیاری
عاقبت پرونده ام را با غبار آرزوها
خاک خواهد بست روزی باد خواهد برد باری
روی میز خالی من صفحه باز حوادث
درستون تسلیت ها نامی از ما یادگاری
قیصر امین پور دل به پائیز سپرد و رفت
و ما دوره می کنیم
شب را و روز را...
هنوز را
درگذشت استاد شوریده حال شعر و ادب پارسی را به تمام ایرانیان
تسلیت عرض می نمائیم
تسلیت برگی ست که می افتد و هرگز سبز نخواهد شد...
